zwyczajnie nadzwyczajnie

 " Tak bar­dzo bo­li gdy pat­rzę w oczy, które gasną ..."  Wstałam niechętnie, w domu panowała ciemność. Poszłam do góry -  przebrać się.  Niby spałam, ale jestem dalej niespokojna i zmęczona. Ubrana poszłam jeszcze napić się krwi, nie jestem jakoś specjalnie głodna, ale jednak  sucho mi w gardle po wczorajszych drinkach.  Poszłam do sypialni Damona.Nie spał. Leżał na wielkim łóżku i wpatrywał się w sufit. - Dzień dobry. - powitałam go uśmiechem i usiadłam koło niego na łóżku. - Witaj. Jak ci się u nas podoba ? - Okey jest. Bywało gorzej. - Co u Eleny ? - zapytałam. Spojrzał zdziwiony. Nie rozumiem co go dziwi, martwie się o niego to pytam - proste. - Sama nie wiem czego chcę. To męczące. - odpowiedział. - Domyślam się. - burknęłam. - Ja rozumiem, chcę szczęścia, ale czy ja nie moge być raz szczęśliwy ?! -  Przytuliłam go. - Będzie dobrze Mon. Ułoży się. Jak nie ona to poznasz inną. Każdy kiedyś spotka swoją drugą polówkę. My mamy przed sobą wiele...

" Ludzie są bezbronni wo­bec lo­su, są ofiara­mi cza­su. I włas­nych uczuć."  Ze snu wyrwały mnie głośne dźwięki. Czy nie mogę choć raz się wyspać ? Założyłam na siebie spodnie i  jakiś sweter. Zeszłam powoli po schodach, nie chciałam nikogo obudzić. Wyszłam na zewnątrz. Zaczęłam się rozglądać. Przede mną była tylko straszna ciemność. Usłyszałam kroki. Wyszedł Stefan. - Słyszałaś ? - zapytał zaspany. - Taa.  - szepnęłam. - Co to ? - zapytał zmartwiony. - ... wilkołaki . - znów szepnęłam. Nie byłam stuprocentowo pewna, ale ten zapach. Brr. Nagle usłyszeliśmy jakieś hałasy w krzakach. Przyjęłam pozycje obronną. - Jak to ? - warknął. Jego obecność tu była zbędna. - Zrozum, mam z nimi niewyjaśnione sprawy. Zabij jednego, a stado się zemści. - odparowałam wkurzona. Spojrzał na mnie zdziwiony, ale nie zadawał więcej pytań. Po chwili coś przebiegło obok mnie. Nie bałam się. Choć teraz nie chciałabym umrzeć ... Zawsze jak jest stosunkowo dobrze musi się coś spieprzyć. P...